مرثیه

دیروز فلسطین - امروز لبنان - فردا سوریه و پس فردا نوبت ایران است که شعله های آتش سیاست غربی ها و بی سیاستی شرقی فرایش بگیرد .اجرای سناریوی یکپارچه سازی خاور میانه به نفع یهود مدتهاست شروع شده و ما همچنان در خوابیم .در رویاهایمان غرب را منزوی کرده ایم و فشارهای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی ناشی از جنگ و تحریم و ... بر ما اثری نداشته است .به قول محمد آقازاده : " درخاورمیانه اگر روند همین باشد که هست بسوی شعله گرفتن در حرکت است و چه ما حسی در باره آن داشته باشیم و چه نداشته باشیم دامن ما را شعله هایش خواهد گرفت . وقت بیداری همه است . ولی این وبلاگ کوچک . با خواننده های محدود چه می تواند بکند . تنها می توانم تسکین یابم که فردا اگر باشم با خود بگویم من گفتم . بر خی دیگر هم گفتند . اما هیچ کس نشنید ." 

 

 

شکست ستاره ها

آقازاده از باخت برزیل نوشته . نجنگیدن و عادت به برد را دلیل اصلی شکست عنوان کرده . اما به راستی دلیل بی انگیزگی و فرار از جنگهای سخت قدیمی در تیم برزیل چیست ؟دلیل پیروزی برزیل در جام های گذشته را باید در این نکته جستجوکرد که مردم این کشور به خاطر فرار از فشار فقر راهی جز موفقیت در فوتبال و رسیدن به باشگاههای ثروتمند اروپایی نیافتند . اما حالا ستارگان این تیم که عضو سرشناس ترین و ثروتمندترین باشگاههای جهان اند دیگر انگیزه ای برای درخشش چند باره ندارند.

همین آفتی که گریبان ایران را گرفته است چه در فوتبال و چه در سایر امور زندگی وقتی با کارکردن ویا بدون آن ثروت مملکت کم و بیش بین همه تقسیم  می شود دیگر چه انگیزه ای برای تلاش بیشتر باقی می ماند .وقتی مربیان راه درست بازی گرفتن از ستار ها را بلد نباشند آیا راهی می ماند . هوش سرشار ایرانی ( و به قول آقازاده مخرب ) درست مثل استعداد ستارگان برزیلی وقتی درست و به جا به بازی گرفته نشود آن می شود که باید بشود . علت چیست ؟مقصر کیست ؟ دولتمردان . متفکران . روشنفکران .یا همه ما

آیا راه گریزی باقی مانده است ؟

دنیای مجازی

هنگامی که در دنیای مجازی وبلاگها غوطه ور شوی از دیدن این همه سایت و وبلاگ متعجب می شوی . و تعجب زمانی بیشتر می شود وقتی که ببینی مطالب بسیاری از این وبلاگها تکراری ، برداشته شده از سایر سایتها و یا عکسهای جالبی است که به وفور در اینترنت یافت می شود . نویسندگان بیش از نود درصد وبلاگها هم مشخص نیست و با عناوین ساختگی شناخته می شوند . اگر بخواهیم دلیلی برای موضوع بیابیم باید به رفتار جمعی مردم دقیقتر نگاه کنیم . از صبح اول وقت و در اتوبوس واحد و مترو و... همه مردم به نحوی درحال جنگیدن باهم اند ، دلیل ظاهری آن هم زود سوار شدن و به موقع رسیدن است ولی اصل قضیه چیزدیگری است . درطول روز هم همین وضع ادامه دارد در اداره ها مغازه ها و... همه مشغول کلاه گذاشتن سر همدیگرند . انصاف و ترحم و احترام به همنوعان دیگر معنایی در رفتار اجتماعی ما ندارد.  این عوامل سبب می شود روز به روز منزوی تر و گوشه گیرتر شویم . علاوه اینکه به دلیل وجود مشکلات فراوان اقتصادی ، فرهنگی ، سیاسی و ... اکثر مردم از زندگی خود راضی نیستند و هرکس فکر می کند به آنچه استحقاقش را داشته نرسیده . اینجاست که تنها پناهگاهمان دنیای مجازی است که درآن نه کسی ما را می شناسد و نه کسی از حال و روزمان خبر دارد . در این دنیا می توان آنی بود که دلمان می خواهد . می توانیم به هر سن و جنس و سواد و شغل و منزلتی که در رویاهایمان تصور می کنیم برسیم . و البته روز به روز از دنیای واقعی فاصله بیشتری می گیریم . اعتیاد به سیر در دنیای اینترنت چنان ما را به خود مشغول می کند که گاه از دنیای واقعی اطرافمان غافل می شویم و حتی نمی بینیم چه در اطرافمان می گذرد .

باید با بررسی و مطالعه بیشتر علل و ریشه های این انزوای اجتماعی را که گهگاه بصورت ناهنجاریهای رفتاری و اجتماعی نیز ظهور می کند ، مورد توجه قرار داده و در جهت کمک به رهایی جامعه از این معضل تلاش کنیم .